Koyu Kırmızı
Eleştirmen Notu (4.9 Kötü)
Tanıtım bölümüyle başlamak istiyorum. Tanıtım bölümünün hikayeye sonradan eklediğini fark ettim, birinci bölüme nazaran daha güçlü bir anlatım ile karşılaştım. Her zaman, ikinci yazdığımız bölüm, ilk yazdığımıza göre daha kuvvetli olur. Tanıtım bölümü, beni hikayeye çekerken, birinci bölüm ise hayal kırıklığıydı.
Hangi birinden başlasam bilemiyorum. Yazım hatalarında olan; gereksiz kesme işaretlerine mi? Noktalamalarda ki, olamayan virgüllerden mi? Ya da olmaması gereken virgüller. Anlatım dilindeki çakışmalardan mı? Bilemedim.
Tanıtımdan sonra başlayan hikaye, -özellikle ilk satırlar- tam bir fiyasko! Tanrısal bakış ile anlatıldığı için,’ -mıştı -muştu -yaptı -etti –‘ cümlelerin sonu hep bu şekilde bittiği için, o kadar çok göz yoruyor ve okumakta zorluk çekiyordum ki, kurguda soğukluk hissettim. “Elif’cim” diye olan tabir ayrı bir kafa karışıklığı. Yazarımız, bu konuyu ciddice bir düşünsün.
Karakterimiz, oldukça zor günler geçirmiş. Annesi onu doğururken ölmüş, babası o iki yaşındayken şehit olmuş, tecavüze uğramış ve günümüzde ise diyaliz hastası ve teyzesi Leyla’nın hastane masraflarını ödemek için tanımadığı biriyle evlenmek zorunda. Çok olmasada özgün bir kurgu.
Eksikliğini çektiğimiz başka bir konu ise, betimleme. Neredeyse hiç yok. Karakterlerin ruh hali, dertleri veya hayalleri oldukça açık ve uzun uzun anlatılıyorken, hikayede tatmak istediğimiz cümle cümbüşü öksüz kalmış. Bu büyük bir açıklık.
(!) bu noktalama gereksiz kullanıldığını düşünüyorum, örneğin; “Tanıştığıma çok (!) memnun oldum.” Yerine, ‘”Tanıştığıma,” deyip durdu, kaşlarını kaldırıp imayla devam etti, “… çok memnun oldum!”’ Denilebilirdi. Kullanılmasına asla karşı değilim, fakat aşırı kullanımı göz yoruyor. Ayrıca cümle içinde kullanılmasın yanlış olduğunu düşünüyorum.
Eksikliğini çektiğimiz başka bir yanlışa değinmek istiyorum. Karakterlerin hali vakti anlatılmış bu çok güzel ama neden mimiklerinden en ufak bir şekilde bahsedilmemiş? Okuyucunun, bunu bilmesi hakkı. Haraketlerinden, tavırlarından, yapılarından zerre bahsedildiği yok. Düz ve sade bir anlatım olmuş. Yoğurtsuz mantı gibi.
Hikayede pek bir özgünlük yok. Kurgu güzel ama klişeye ramak kalmış gibi. Kızımızın hasta olması ‘klişe’ damgasını vurmama müsaade etmiyor. Zoraki evlilik, hususi nedenlerden dolayı sevmediği adama katlanma mecburiyeti. Sonunu görüyor gibiyiz. Merak uyandırıcı değil. Bari yazar hanım ters köşe yapıp bizi şaşırtsa…
Replikler ‘vay canına!’ denilecek kadar iyi değil. Basit ama yerinde replikler. Duygusal sahnelerde eksik olan betimlemeleri tamamlayamıyor ama fena değil. Basit ama oturaklı.
Son olarak; yazarımız hikayesini düzenlemeye almasını istiyorum. TDK iş birliğiyle veya yanında bir sözlük ile yazmaya devam etsin. En önemli ayrıntı; betimleme eksikliğini tamamlaması için önceden bol bol dokunaklı şiirler okuyarak kendisini yazmaya hazırlasın.
Başarılar, sevgiler! İlham perileri peşini bırakmasın!
Kurgu; 10/ 5
Yazım; 10/ 3
Özgünlük; 10/ 5
Akıcılık; 10/ 4
Betimlemeler; 10/ 0
Eleştirmen Notu; 4.9
Hikayenin Linki; https://www.wattpad.com/story/92272497
Yazarın Profil Linki; http://my.w.tt/UiNb/O8KD0kFuHD
Tanıtım bölümüyle başlamak istiyorum. Tanıtım bölümünün hikayeye sonradan eklediğini fark ettim, birinci bölüme nazaran daha güçlü bir anlatım ile karşılaştım. Her zaman, ikinci yazdığımız bölüm, ilk yazdığımıza göre daha kuvvetli olur. Tanıtım bölümü, beni hikayeye çekerken, birinci bölüm ise hayal kırıklığıydı.
Hangi birinden başlasam bilemiyorum. Yazım hatalarında olan; gereksiz kesme işaretlerine mi? Noktalamalarda ki, olamayan virgüllerden mi? Ya da olmaması gereken virgüller. Anlatım dilindeki çakışmalardan mı? Bilemedim.
Tanıtımdan sonra başlayan hikaye, -özellikle ilk satırlar- tam bir fiyasko! Tanrısal bakış ile anlatıldığı için,’ -mıştı -muştu -yaptı -etti –‘ cümlelerin sonu hep bu şekilde bittiği için, o kadar çok göz yoruyor ve okumakta zorluk çekiyordum ki, kurguda soğukluk hissettim. “Elif’cim” diye olan tabir ayrı bir kafa karışıklığı. Yazarımız, bu konuyu ciddice bir düşünsün.
Karakterimiz, oldukça zor günler geçirmiş. Annesi onu doğururken ölmüş, babası o iki yaşındayken şehit olmuş, tecavüze uğramış ve günümüzde ise diyaliz hastası ve teyzesi Leyla’nın hastane masraflarını ödemek için tanımadığı biriyle evlenmek zorunda. Çok olmasada özgün bir kurgu.
Eksikliğini çektiğimiz başka bir konu ise, betimleme. Neredeyse hiç yok. Karakterlerin ruh hali, dertleri veya hayalleri oldukça açık ve uzun uzun anlatılıyorken, hikayede tatmak istediğimiz cümle cümbüşü öksüz kalmış. Bu büyük bir açıklık.
(!) bu noktalama gereksiz kullanıldığını düşünüyorum, örneğin; “Tanıştığıma çok (!) memnun oldum.” Yerine, ‘”Tanıştığıma,” deyip durdu, kaşlarını kaldırıp imayla devam etti, “… çok memnun oldum!”’ Denilebilirdi. Kullanılmasına asla karşı değilim, fakat aşırı kullanımı göz yoruyor. Ayrıca cümle içinde kullanılmasın yanlış olduğunu düşünüyorum.
Eksikliğini çektiğimiz başka bir yanlışa değinmek istiyorum. Karakterlerin hali vakti anlatılmış bu çok güzel ama neden mimiklerinden en ufak bir şekilde bahsedilmemiş? Okuyucunun, bunu bilmesi hakkı. Haraketlerinden, tavırlarından, yapılarından zerre bahsedildiği yok. Düz ve sade bir anlatım olmuş. Yoğurtsuz mantı gibi.
Hikayede pek bir özgünlük yok. Kurgu güzel ama klişeye ramak kalmış gibi. Kızımızın hasta olması ‘klişe’ damgasını vurmama müsaade etmiyor. Zoraki evlilik, hususi nedenlerden dolayı sevmediği adama katlanma mecburiyeti. Sonunu görüyor gibiyiz. Merak uyandırıcı değil. Bari yazar hanım ters köşe yapıp bizi şaşırtsa…
Replikler ‘vay canına!’ denilecek kadar iyi değil. Basit ama yerinde replikler. Duygusal sahnelerde eksik olan betimlemeleri tamamlayamıyor ama fena değil. Basit ama oturaklı.
Son olarak; yazarımız hikayesini düzenlemeye almasını istiyorum. TDK iş birliğiyle veya yanında bir sözlük ile yazmaya devam etsin. En önemli ayrıntı; betimleme eksikliğini tamamlaması için önceden bol bol dokunaklı şiirler okuyarak kendisini yazmaya hazırlasın.
Başarılar, sevgiler! İlham perileri peşini bırakmasın!
Kurgu; 10/ 5
Yazım; 10/ 3
Özgünlük; 10/ 5
Akıcılık; 10/ 4
Betimlemeler; 10/ 0
Eleştirmen Notu; 4.9
Hikayenin Linki; https://www.wattpad.com/story/92272497
Yazarın Profil Linki; http://my.w.tt/UiNb/O8KD0kFuHD
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder